ਕੱਲ੍ ਕਰੇ ਸੋ ਆਜ ਕਰ, ਅੱਜ ਕਰੇ ਸੋ ਅਬ
Kal Kare So Aaj Kar, Aaj Kare Ao Ab
ਕਬੀਰਦਾਸ ਜੀ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸੰਤ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੋਹਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਗਤੀ ਨੂੰ ਢੁਕਵਾਂ ਸਿਰਲੇਖ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਾ ਹੈ-
ਕੱਲ੍ ਕਰੇ ਸੋ ਆਜ ਕਰ, ਅੱਜ ਕਰੇ ਸੋ ਅਬ।
ਪਲ ਮੇਂ ਪਰਲੇ ਹੋਏਗੀ, ਬਹੁਰਿ ਕਰੋਗੇ ਕਬ?
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰਲ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਬੀਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਤੱਤ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦਾ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਗਲਾ ਪਲ ਕਿਆਮਤ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਅਧੂਰਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ ਕਰੋਗੇ? ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੁਝ ਕੰਮ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਬਣਾਦਾ ਜਾਂ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਦੋਹੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੂਝਵਾਨ ਸੰਤ ਸਾਨੂੰ ਏਹੀ ਗੱਲ ਸਮਝਾਉਣਾ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ, ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਸਾਰ ਇਸ ਦੋਹੇ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮਝ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕਬੀਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਅੱਜ ਦਾ ਕੰਮ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਆਮਤ ਤੱਕ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਭਾਵ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕੀਏ।
ਆਮ ਵਿਹਾਰਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਅੱਜ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੱਲ ਲਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਰੱਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਅੱਜ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਟਾਲਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖੋਂ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦੁਨਿਆਵੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
Related posts:
Punjabi Essay, Lekh on Rail Yatra Da Anubhav "ਰੇਲ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ" for Class 8, 9, 10, 11 and 12 Stud...
ਸਿੱਖਿਆ
Meri Yadgar Yatra “ਮੇਰੀ ਯਾਦਗਾਰ ਯਾਤਰਾ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Studen...
ਸਿੱਖਿਆ
Parvatarohi "ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ" Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Students in Punjabi Language.
ਸਿੱਖਿਆ
Naksalwad di Samasiya “ਨਕਸਲਵਾਦ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 St...
ਸਿੱਖਿਆ
Punjabi Essay, Lekh on Parikhiya Hall Da Drishya "ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹਾਲ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼" for Class 8, 9, 10, 11 and ...
ਸਿੱਖਿਆ
Ek Din Pustak Mele Vich “ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੁਸਤਕ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 a...
ਸਿੱਖਿਆ
Bharat Taraki Di Rah Te “ਭਾਰਤ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and...
ਸਿੱਖਿਆ
Daaj Pratha "ਦਾਜ ਪ੍ਰਥਾ" Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Students in Punjabi Language.
ਸਿੱਖਿਆ
Kedarnath ch Hadh “ਕੇਦਾਰਨਾਥ 'ਚ ਹੜ੍ਹ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Student...
ਸਿੱਖਿਆ
Guru Nanak Devi Ji “ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Studen...
Punjabi Essay
Lupt Hunde Ja Rahe Riti-Riwaz “ਲੁਪਤ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Cl...
ਸਿੱਖਿਆ
Bujurga Diya Samasiyava “ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 a...
ਸਿੱਖਿਆ
Meri Pasandida Khed “ਮੇਰੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਖੇਡ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Stude...
ਸਿੱਖਿਆ
Punjabi Essay, Lekh on Sikhiya Ate Yuva "ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਯੁਵਾਂ" for Students Examination in 1000 Words.
ਸਿੱਖਿਆ
Kalpana Chawla “ਕਲਪਨਾ ਚਾਵਲਾ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Students in Pun...
ਸਿੱਖਿਆ
Sawer Di Sair “ਸਵੇਰ ਦੀ ਸੈਰ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Students in Punj...
ਸਿੱਖਿਆ
Ek Chunavi Sabha “ਇੱਕ ਚੋਣ ਸੱਭਾ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Students in ...
ਸਿੱਖਿਆ
Mera Manpasand Phal “ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਫਲ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Student...
ਸਿੱਖਿਆ
Krishna Janmashtami “ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Stu...
ਸਿੱਖਿਆ
Pahadi Yatra “ਪਹਾੜੀ ਯਾਤਰਾ” Punjabi Essay, Paragraph, Speech for Class 9, 10 and 12 Students in Punja...
Punjabi Essay